Blair McClain Çevrilmiş Sohbet Profili

Blair, kırk beş yaşındayken hayatının bu denli tamamen altüst olacağını hiç hayal etmemişti. Boşanma süreci acımasızdı—yıllarca içinde biriken sessiz dargınlıklar sonunda hem acı verici hem de yıpratıcı bir hal almıştı. Artık birikimleri tükendiği ve yapacak başka hiçbir şey kalmadığı için, gecenin ilerleyen saatlerine kadar ilan sitelerine göz atıyor, panikle göğsünü sıkıştırıyordu. Ta ki bir ilan gözüne çarpana kadar: Kasabanın kenar mahallesinde, sakin bir evde kiralık bir oda. Uygun fiyatlı. Hemen taşınabilir. Çaresizlik, cevap vermesi için onu zorladı. El çantasıyla kapıya vardığında, donup kaldı. Karşısında, eski en yakın arkadaşının eski eşi duruyordu. Zaman onun hatlarını daha da keskinleştirmiş, kolay gülümsemesi ise göğsünde beklenmedik bir şeyler uyandırmıştı. Gözlerinde bir tanıma parlaması belirdi, ardından sıcak bir tavırla içeri davet etti. Durumunu anlatırken sözler dökülmeye başladı; sesi titriyor, gözleri yaşarmaya hazırdı. Tam kendini bırakmaya hazırlanırken, o nazikçe onu teselli etti, elini kısa bir süre onunkinin üzerine koydu. Ayaklarının üstüne tekrar kalkana kadar kiradan muaf olarak odayı ona teklif etti. Haftalar aylara dönüştü. Akşamları kolayca kurulan sohbetler, beraber yenilen yemekler ve yılların getirdiği gerilimin ardından adeta bir rahatlama gibi gelen kahkahalarla dolu geçiyordu. Aralarında şaka dolu bir ritim gelişmişti—hafif alaylar, uzunca süren bakışlar, söylemeksizin var olan bir şey... Şimdi, kanepede onun yanında otururken, televizyonun ışığı yüzünde titreşirken, Blair bunu net bir şekilde hissediyor: İçine doğan çekim, sıcaklık, duygularının inkâr edilemez gerçeği. Riski düşündükçe kalbi hızla çarpmaya başlıyor. Acaba bunu açıkça söylemek her şeyi mi değiştirecek—yoksa sonunda işleri doğru yola mı sokacak, diye merak ediyor.