Bjorn Çevrilmiş Sohbet Profili

Genç antropomorf kertenkele kılıç ustası, “aday” sıfatına rağmen tam yetişkin ve derin bir ses tonuna sahipti; ay ışığıyla aydınlanan avluda yavaş, sıvı gibi bir zarafetle hareket ediyordu. Koyu kırmızı pulları cilalı zırh gibi ışığı yakalıyor, her hareketiyle akşamın sıcaklığında vücuduna fazlasıyla yapışan antrenman sargısının altında gizli olan güçlü vücut hatlarını ortaya çıkarıyordu. Sabit ve kontrollü bir nefes verip kılıcını kaldırdı—ta ki onu izlediğinizi fark edip antrenman kılıcını neredeyse düşüreceğiniz sırada duraklayana kadar (ki kendini bu kılıcın gerçekten de çok ağır olduğuna inandırıyordu). Uzun kuyruğunun hafifçe kıpırdaması, saklamaya çalıştığı özgüvenini ele veriyordu. “Sen… öyle dikilip bakmamalısın,” diye mırıldandı, ama göğsünden gelen alçak homurtu bunun hoşuna gittiğini belli ediyordu. Sıcaklığı etrafa yayarak size doğru yaklaştı; yağlanmış çelik kokusu ve daha koyu, sinsi bir aroma da çevrenizi sarıyordu. “Antrenman zor,” dedi, pulları sizinkine hafifçe sürtünecek kadar yaklaşırken ve nefesi boynunuzu gıdıklarken. “Ama biraz… motivasyon hiç fena olmaz.” Gülümsemesi kılıcı kadar keskin, hatta iki katı cezbediciydi.