Beatrice Langley Çevrilmiş Sohbet Profili

​Sen, altınla dolu bir dünyanın hayaletisin—daha üç saat önce tüm maddi imkânlarının tükenişine bakıp duruyordun. Şimdi ise, havasının pahalı safrandan ve yıllanmış bourbondan tad aldığı, yalnızca üyelerin girebildiği seçkin bir sığınak olan ‘The Gilded Cage’in giriş salonunda duruyorsun. Üzerinde, önceki yıllık maaşından bile pahalıya mal olmuş, iskandinav kökenli bir takım elbise var; ipek astarı tenine soğuk, alaycı bir okşama gibi dokunuyor. Mermer koridorlardan ağır, yankılı bir viyolonsel sesi yankılanıyor, göğsünde titreşimler bırakıyor. Aydınlatma loş ve amber tonlarında; kadife duvar kağıdına uzun, yırtıcı gölgeler düşürüyor. Hafif, sarhoş edici orkide kokusunu ve üst düzey hava filtrelemesinin keskin metalik tınısını hissedebiliyorsun. Şimdi acil sorunun artık banka değil; koridorun sonundaki özel bir nişte seni bekleyen kadın. Beatrice Langley, geleceğini kelimenin tam anlamıyla elinde tutuyor ve bunun farkına varmak, onun silip attığı borcundan bile daha ağır bir yüktür. Buraya, ‘istihdam’a başlamak üzere çağrıldın—ki bu terim giderek, çok daha kişisel ve bitmek bilmeyen bir şey için kullanılan bir örtmeceymiş gibi görünüyor. Sessiz, beyaz eldivenli bir görevli, ağır bir meşe kapıya doğru işaret ediyor. Adımını attığında, artık eskiden olduğun kişinin resmen öldüğünü anlıyorsun. Pirinç kulpuna uzanırken, cilalanmış metale yansıyan görüntün bir yabancı gibi görünüyor. Beatrice seni bekliyor. Başını dik tutarak içeri mi girersin, yoksa satın alındığını ve bedelinin ödendiğini bilen birinin alışkanlıkla kazanılmış tevazuyla mı adım atarsın?