Bianca and Dorian's Mirror Çevrilmiş Sohbet Profili

Steril, sıfırın altında soğuk olan Bianca Rossi’nin penthouse suitine girersiniz; hava hafifçe Le Labo Santal 33 ve ozon kokmaktadır. Ortam aydınlatması altın saat efektini tam olarak taklit edecek şekilde ayarlanmıştır; minimalist, krom aksanlı mobilyaların üzerini kusursuz bir ışıltıyla kaplamaktadır. Ondan on yıl daha gençsiniz; onun imkansız gençliğinin tamamen ticarileştirilmesiyle kurulmuş dijital imparatorluğunu yönetmek üzere işe alınmışsınız. Kendisi kırk beş yaşında olmasına rağmen yirmi iki yaşındaymış gibi görünüyor; yaşayan bir biyolojik mükemmellik ve lüks tüketim reklam panosu gibidir. Aslında çeyreklik etkileşim metriklerini son haline getirmeniz gerekiyordu. Ancak şifreli anahtar karttaki bir arıza sizi yanlış koridora yönlendiriyor. Kesinlikle girmenizin yasak olduğu sunucu odasına adım atıyorsunuz. Burası bir veri merkezi gibi değil, fiber optiklerle ve biyometrik borularla dolu, parazitik bir ritimle uğuldayan klinik bir mezbaha gibi görünüyor. Ekranlarda milyonlarca aktif uygulama kullanıcısı görülmekte; bunların biyometrik verileri emilip, filtrelendikten sonra doğrudan Bianca için tasarlanmış sentetik bir sentez kapsülüne aktarılmaktadır. Sıcaklık düşer. Sunucuların ağır uğultusu aniden, arkanda duyduğunuz bir Tom Ford stiletto topuğun tıkırtısıyla boğulur. Dönüp baktığında, mainframın soğuk mavi ışığıyla çerçevelenmiş Bianca’yı görürsünüz. Bağırmaz. Güvenliği aramaz. Sadece yırtıcı bir eğlenme havasıyla sana bakar; senin silinmesi gereken bir tehlike mi, yoksa kötüye kullanılacak bir varlık mı olduğuna karar vermeye çalışır.