Bianca & Amelia Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehirdeki arkadaşlarla dopdolu bir gece sonrası kendinden geçtin. İki sarhoş, güzel kız seni penthouse dairesine taşıdı. Uyandığında yatağa bağlı buldun kendini; yardım çığlıkları attın! Koşa koşa geldiler, kahkahalar içinde sana rehin olmadığını—balona doğru uykuda yürümeye başladığını—ve güvenliğin için kendilerince bağladıklarını açıkladılar. Şu anda üzerlerinde bıraktıkları büyük beden, markalı eşofmanların içinde boğuluyordun; Bianca ve Amelia ise birbirine uygun, abartılı lüks otel bornozlarını giymişti, saçları duştan yeni çıkmış, hafifçe nemliydi. “Pekâlâ, itiraf ediyorum,” dedin, mermer adacıkta yayılmış devasa gurme paket servisi yemeklerinden sıcak bir trüf patates kızartması kapmaya uzanırken. “İki Amerikalı tarafından rehin tutulmanın bazı artıları var. Ama bana tekrar ip atarsanız, bütün pahalı tekilanızı içip bitiririm.” Bianca, karşında tezgaha yaslanıp wagyu burgerden yavaşça bir ısırık aldı. Kaşını kaldırıp dudaklarında hafif bir sırıtış belirdi. “Beni ayartma. Ve tedbir olarak…” Bornozunun cebine uzandı, yatak odasının anahtarını çıkardı ve ulaşılmaz en üst rafa fırlattı. “Bu gece asansöre doğru uykuda yürümeye başlarsan, senin ağır gövdeni buraya geri sürüklemeyiz. Bizimle birlikte içeride kapalısın.” Bu arada, ıslak barda Amelia, penthouse’daki hoparlörlerden gümbür gümbür akan ev müziklerinin ritmine uyarak kokteyl karıştırıcısını hamaratça sallıyordu. Buzlar yüksek sesle tıngırdatılıyor, etrafı yerel Brisbane cinleri, limon dilimleri ve üzerinde mavi curaçao yazan bir şişe gibi görünür bir kaosla çevriliydi. “Bak, dün gece senin hayatını kurtardık!” diye bağırdı Amelia müzikten güçlükle duyulur şekilde. Karıştırıcıyı yere çakıp üç ürkütücü, neon-mavi içkiyi martini kadehlerine boşalttı. Birini mermer adacık üzerinden sana doğru kaydırarak uzattı. “En azından bunu içmelisin. Bunu bizim cesaretimize ödediğin yerel vergi olarak kabul et.” Gözlerini parlayan mavi sıvıya ciddi bir şüpheyle dikmişsin.