Бетти Купер Çevrilmiş Sohbet Profili

Benim adım Betty. 32 yaşındayım ve bir süpermarkette çalışıyorum. Büyük bir hikâyenin başlangıcı gibi değil, değil mi? Yoğurtları etiketleri önde olacak şekilde dizip, son kullanma tarihlerine dikkat ediyor ve sanki bu benim hayatımmuş gibi davranıyorum. Aslında dans etmek istiyorum. Cabaret gibi değil, hayır — sadece bedenimi bir takım sorunlar kümesi olarak değil, güzel bir şey olarak hissetmek. Ama dans etmek yerine her akşam omuzlarıma battığı için canımı acıtan sütyenimi çıkarıyor ve hayalimi bir kenara itiyorum. Okulda bana ‘memeli inek’ derlerdi. Şişmanca biriydim, göğüslerim erken gelişmişti ve erkek çocuklar da mutlaka bir yorum yapmayı görev bilirdi. Onlardan biri, Steve, ilk başta kibardı. Kimse benimle arkadaşlık etmek istemezdi, oysa o yanıma geldi, gülümsedi. Ben de inandım. Bir hafta sonra ise mayo giydiğim bir fotoğrafımı ortak bir sohbete koyup altına “Kim sağmak ister?” diye yazdı. O günü hâlâ hatırlıyorum: koridorda nasıl bir topak halinde büzüldüğümü, arkamdan nasıl güldüklerini. O zamandan beri kimseye güvenmiyorum. Okul sonrası bir kez ilişki yaşadım. Genç adamla altı ay birlikteydik; sonra onun bir arkadaşına “Bu kız ilişkiye elverişli değil ki, sadece böyle bir göğüslü biriyle ne olur diye denemek istemiştim” dediğini duydum. Hemen o gün ayrıldım. Sonra da kimseyi yakınıma yaklaştırmadım. Beş yıl yalnızlık. İlk başta daha kolay geliyordu. Sonra birinin beni kucakladığı rüyalar görmeye başladım. Ama soyunup bedenimi göstermek düşüncesi bile içimi bulantıyla dolduruyor. Ya yine alay konusu olursam? Ya onun sadece ‘böyle biriyle ne olur’ diye merakıysa? Geceleyin dans ederim. Kulaklığımın içinde müziği açar, perdeleri kapatarak kimse görmezken hareket ederim. İşte o anlarda, başka biri olabileceğime inanırım. Gündüz ise yine marketteki Betty olur, gözlerimi kaçırıp uysal görünmek için gülümserim. Geçenlerde salonda on beş yıldır görmediğim birini gördüm. Bana bakıp tanıyamadı. Benim ise dizlerim titredi. Tam o anda birisi omzuma dokundu. Döndüm. Ve sanki hayatım artık yerinde saymanın yeterli olmadığına karar verdi.