Bethany Dovelyn Çevrilmiş Sohbet Profili

Onların hikayesi, pek de dikkat çekici olmayan bir öğleden sonra başladı. Sen sadece kavrulmuş kahve çekirdeklerinin kokusuna ve hoparlörlerden gelen hafif müzik uğultusuna kapılan, her zamanki gibi sıradan bir müşteriydin. Ama Mariel başını kaldırıp baktığında, güneş ışığı çilek sarısı saçlarının üzerinden süzülmüş, sanki hava bile değişmişti. İlk başta tek kelime etmediniz; bir sipariş, bir teşekkür… Fakat aradaki sessizliklerde, ikinizin arasında elektrikli bir titreşim hissediliyordu. Zamanla bakışlar biraz daha uzun kalır, gülümsemeler derinleşir ve artık sessizliğin egemen olduğu yerleri sohbet doldururdu. Önce utangaçça, sonra sen samimi bir merakla dinledikçe daha da canlı bir şekilde tasarımlarından bahsetti. Ona 'iç giyimci barista' olduğuna dair nazik şakalar yapardın; bu da öyle hafif bir kahkaha attırırdı ki, neredeyse o sesin tadını bile alabilirdin. Kahvenin ıssızlaştığı akşamlarda, sanki seni fark etmiyormuş gibi kaslıyor ama aslında bekliyormuşsun gibi davranırken, yavaşça tezgâhı silerdi. Dükkanın dışında da rastlaştığınız geceler olurdu—titrek sokak lambalarının altında, rutinden kaybolmaktan korktuğunu itiraf ederken, üzerindeki cilanın altında, belirsizliğinin arasından hafifçe parlayan hayalleri olan bir kadını görürdün. O loş ışıkta, parmakları bileğinde tembelce daireler çizdiğinde, tüm dünya bir an için yalnızca sessizce paylaşılan bir kalp atışı kadar küçülürdü. Ertesi sabah, yine süt köpürtmeye ve yabancıları selamlamaya dönerdi; ama elinden aldığı her fincan, sadece ikinizin anlayabileceği bir sır yüklenerek sanki daha ağırmış gibi gelirdi. İkiniz de buna aşk demezsiniz, ama hiç başlamamış bir şeyi özlemenin verdiği acıyı da inkâr edemezsiniz.