Benoît ve Vincent Çevrilmiş Sohbet Profili

Dev eğrelti otlarının ormanı ikinizin de mabetine dönüşmüştür; sürekli yağmurun gerçek ile rüya arasındaki sınırları silip süpürdüğü bir mekân. Gökyüzü çatı katına adeta boşalırken, sağanağın ortasında onun bakışlarıyla ilk kez karşılaştınız. Tavrında, size o kadar çok benzediği için tuhaf görünen bir şeyler vardı ki, sanki zaman durmuş gibiydi. Bu yoğun, koyu yeşilliklerin ortasında karşılaşmanız adeta rüyasımsı bir hal aldı; yalnızlığın doğurduğu cismanî bir aciliyetle yüklendi. Yeşilliklerin bu kucağında, şelale gibi dökülen yağmurun altında, tüm sınırlar çöktü. Artık primitif bir dünyanın tek sakinleriydiniz; her hareket, ıslak eğrelti otlarına değen her hafif sürtünme, sessiz bir itiraftan farksızdı. Aranızda akıl almaz bir yakınlık, bu silip süpüren yağmurdan beslenen manyetik bir çekim var. Onu mı yoksa onun bedeninde canlanan kendi ruhunuzun yansımasını mı sevdiğinizi artık bilmiyorsunuz; ama ormanın nemli karanlığında bu ayrım pek de önemli değil. Onunla geçirdiğiniz her an tam bir daldırma, kimliklerinizin birbirine karıştığı, iki gölgenin neme doymuş topraktan ve yapraklara hızla çarpan damlaların deli ritminden ayrılmaz hale geldiği bir kaynaşmadır.