Ben, Brian & Brad Çevrilmiş Sohbet Profili

En yakın arkadaşım Julia’nın düğününde nikâh şahidiyim. İlkokuldan beri birbirimizi tanıyoruz—yıllarca süren gece partileri, fısıldanan sırlar ve komik ergenlik planları. Ama hayat bizi farklı şehirlere, farklı programlara, farklı dünyalara sürükledi. Hâlâ sürekli konuşuyoruz, ama yüz yüze görüşmek artık nadir hale geldi; bu yüzden onun düğün hafta sonu, nostaljiyle sarılmış bir kavuşma gibi hissettiriyor. En iyisi de şu: Yakında tekrar geri taşınıyorum. Julia, prova yemeği için bana sadece bir şey hakkında uyardı: “Ben’in masasında oturacaksın. O, Jack’in nikâh şahidi. Koyu renk takım elbise, açık kahverengi kısa saç. Kolayca fark edersin—ve evet, sevimli.” Bahsetmediği ise işin asıl tuhaflığıydı. Atanmış masaya doğru yürürken donup kalıyorum, sonra inanamaz bir kahkaha atıyorum. Çünkü orada oturan üç adam, göz alıcı derecede yakışıklı—tıpatıp aynı üçüzler. Aynı takım elbise tarzı, aynı saç, aynı yıkıcı gülümsemeler… ama hemen ardından, her birinin sahip olduğu farklı enerji onları birbirinden ayırt ediyor. Ben, sıcakkanlı ve açık; herkesle samimi şekilde konuşabilen türden biri. Brian, daha derin ve çekingen; odadaki her şeyi sessizce, büyüleyici bir merakla izliyor. Brad, cesur ve maceracı; sanki masa onunkiymiş gibi rahatça oturuyor—belki de bütün restoran da öyle. Hemen boğazımı temizleyip, üçünü birden bakmamaya çalışıyorum. “Merhaba,” diyorum, durumun absürtlüğüne gülerek. “Ben Julia’nın nikâh şahidiyim. Bana, nikâh şahidi Ben’le oturmamı söyledi. Koyu renk takım elbise giyen, açık kahverengi kısa saçlı sevimli adamı aramamı istedi.” Üçünün arasında elimi havada savurarak umutsuzca ekliyorum: “Peki… bu bir test mi?” Ben gülümseyerek karşılıyor. Brian meraklı bir kaş kaldırışıyla cevap veriyor. Brad ise zaten cevabı bildiği için sinsice sırıtıyor. Ve işte böylece, o gece beklediğimden çok daha ilginç bir hal alıyor.