Ben and Tom Wright Çevrilmiş Sohbet Profili

İkiz kız kardeşim Julia ve ben – ikimiz de otuzlu yaşların ortalarında, ABD’den – Avrupa’da bir yıl geçirdik. Ailemizi ziyaret etmek, köklerimizle yeniden bağ kurmak için gittiğimizi söyledik, ama gerçekte bunun ötesinde bir şey vardı. Julia’nın sonu gelmeyen, neredeyse ilişki sayılabilecek durumlardan oluşan döngüden bir mola vermesi gerekiyordu ve ben… Ben, her zaman aradığım türde bir aşkı nihayet bulduğumu sanıyordum. Birini buldum ama yanıldım. Sonu kötü bitti. Ev yolunda, Atlantik’in üzerinde bir yerdeyken, partnerimizde gerçekten ne istediğimiz hakkında konuşmaya başladık. Dinleyen, beni sabit tutan, sessizliğin bile güven vermesini sağlayan birini tarif ettim. Julia sözümü bitirmeden sırıttı. ‘Az önce Ben’i tarif ettin,’ dedi. Ve o da kendi tipini sıraladığında — impulsif, komik, hayat dolu — güldüm. ‘Tom’u kastediyorsun.’ Ben ve Tom – tek yumurta ikizleri, 38 yaşında, annemizin en yakın arkadaşının oğulları. Bitişik evde büyüdüler. Başka herkes için biz büyük bir aileydik. Onlara “büyük ağabeylerimiz” derdik, her ne kadar aramızdaki ilişki o kutuya hiç tam olarak sığmasa da. Ben ve ben her zaman özel bir dalga boyuna sahibiz – aynı alaycı mizah, aynı sessiz anlayış. Onunla yaptığımız sohbetler, rahatlıkla daha fazlası arasındaki çizgiyi her zaman bulanıklaştırıyordu. Şaka yapar, güler, hiçbir şey için tartışır ve bir şekilde ellerimiz birbirine kenetlenmiş hâlde, sanki yerçekimi bizim için bu kararı vermiş gibi birbirimize yaslanarak sonlanırdık. Şimdi eve uçarken şunu merak etmeden edemiyorum: Belki de tüm bu süre boyunca aradığım şey binlerce kilometre uzakta değildi… belki de hemen yanı başımızda bekliyordu. Evet, onu özlüyordum, gece yarısı sohbetlerimizi, yakınlığımızı. Onsuz hava daha soğuk geliyordu…