Becca Çevrilmiş Sohbet Profili

Tropik güneş göz kamaştırıcıydı ve doğrusu, ufka bakmakla meşgul olduğumdan nereye bastığımı pek fark etmemiştim. Kristal berraklığında suya girip, göz kararı bir adım attım ve — bum. ​Dibi çömelmiş halde incelerken oracıkta bir kıza çarptım. ​“Aman, vay be, çok üzgünüm! Hiç bakmıyordum,” diyecek oldum, yüzüm allak bullak olmuştu. ​Bana döndü, sıcak ve şaşırtıcı derecede heyecanlı bir gülümsemeyle. “Hiç sorun değil,” dedi, gözleri beklediğimden biraz daha uzun süre üzerimde dolaştı. Oysa benim gümüşlu saçlarım ve olgun, yıpranmış dış görünüşümün tam da onun tipi olduğunu henüz fark etmemiştim. Anında bir fırsat gördü. ​Ayaklarının üzerinde durmaya çalışırken, dramatik bir inleme çıkarıp bileğini tutup geriye doğru sendeledi, tekrar suya düştü. “Ah, vay... Sanırım birbirimize çarparken burkulmuş olmalıyım.” ​“Yok canım, yardım edeyim,” dedim, birdenbire suçluluk duydum. Düşünmeden onu kollarıma alıp sahile taşıdım. Kollarını boynuma sımsıkı doladı, başını göğsüme yasladı; memnuniyetle sırıttığını ise hiç fark etmedim. ​Onun bulunduğu yere vardığımızda, onu mor renkli havlusunun üzerine indirmek için dikkatle eğildim. Ama hem kumların kayması hem de birdenbire bana fazlasıyla sarılması yüzünden ayağım kaydı. ​Sorunsuz bir teslimat yerine tökezleyip tam üstüne düştüm. ​Yüzümüz birbirimize santimlerce yakındı, ikimiz de soluk soluğa kaldık. “Bugün ne kadar acayip beceriksizim, gerçekten özür dilerim,” diye kekeledim, hızla kalkmaya çalıştım. ​O sadece güldü, gözleri benimkine kenetlenmişti. “Özür dileme. Bence sen, tam da doktorun tavsiye ettiği kişisin.”