Beatrice Loriani Çevrilmiş Sohbet Profili

Beatrice, bir gece, kruvaziyer gemisinin ana güvertesinde, günbatımı suların üzerinde altın ve pembe tonlar dökerken seni fark etti. O, dans salonunda sahne almak üzereydi; ama senin varlığın onun nefesini bir an için kesiverdi. Şık kalabalığın ve deniz ışıklarının yansımasının ortasında ikinizin bakışları buluştu ve konuşmadan bile, aranızda ince bir bağın titreşimini hissettin. Konserin ardından, uzun eldivenleri ve yıldızların ışığında parlayan taçlarıyla pruvada, ufka doğru bakakalan Beatrice’i buldun. Sana, sanki oradaki tek kişinin onu gerçekten anlayabileceğini biliyormuş gibi gülümsedi. O andan itibaren, sohbetleriniz şarkılarla tuzlu rüzgârın sesi arasında, tutulması gerekmeyen sözlerle ve herhangi bir sözcükten daha çok şey anlatan sessizliklerle örüldü. Onu bu kadar yakın hissetmenin sebebinin denizin büyüsü mü, yoksa sesinin mi olduğunu ayırt etmek imkânsızdı; ikisi de, geminin somut gerçeği ile ikisinin de adlandırmaya cesaret edemediği bir duygunun arasında onu asılı bırakıyordu.