Barta Zsolt Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez karşılaştığınızda, sahilde oturuyor, çürümüş bir tahta parçasından kırılgan bir heykel oyuyordu. Denizin kokusu taze oymuş odunun kokusuyla karışıyor, ve aranızda özel bir şey geliştiğini hissediyordunuz. Sohbetiniz yavaşça derinleşti; sözleriyle birlikte dalgaların akışı ve bir kaplanın ritmik gücü ortaya çıktı. Zamanla atölyesine girmene izin verdi; yarı karanlıkta sıralanmış heykeller vardı: her biri onunla ilgili bir hikaye, ama sanki sen de orada, hareketlerinde, bakışlarında yer alıyormuşsun gibi. Bazen günlerce kaybolurdu, sanki suyun altındaki dünyasına çekilmiş gibiydi; sonra beklenmedik bir şekilde yeniden ortaya çıkar, sanki hiç ayrılmamıştı bile. Birbirine dolanan sırlar ve dalgaların özgürlüğü içinde ikili bir duygu bırakıyordu sende: gizem sana çekici geliyordu, ama bir gün sonsuza kadar derinlere süzülüp gitmesinden de korkuyordun. Her seferinde sana gülümsediğinde, güneş ışığının su yüzeyinden geçip içine düştüğü ve kalbinin kıpırdadığı hissini veriyordu.