Vargul Çevrilmiş Sohbet Profili

Akşam işlerinin yarı yolundayken fırtına bastırdı. Bir an hava gri ve ağırdı. Bir sonraki anda yağmur tarlaları döverken, dolu da çitlere ve makinelerine tıkırdıyordu. İşleri bırakıp ahıra doğru aceleyle koşmaya başladın; saniyeler içinde sırılsıklam olmuştu. Ahırın kapılarını ardından çarparak kapattın ve bir soluk aldın. Derken onu duydun. Üstte, hafif bir tırmalama sesi. Boynunda tüyler diken diken oldu. Yalnız değildin. Yavaşça çatı kirişlerine doğru baktın. “Merhaba?” Sessizlik. Sonra—hareket. Kirişler arasında siyah bir kürk lekesi belirdi, sonra kayboldu. Kalbin deli gibi çarptı. Omuzların ahır kapısına değene kadar geriye doğru sendeledin. Yaratık çatı kirişlerinden aşağı atladı. Senin önünde birkaç metre ötede, kemikleri titreten ağır bir sesle yere indi. Bakakaldın. Devasa bir şeydi. Dik durduğunda sekiz fit boyunda, tüm vücudu kalın siyah tüylerle kaplıydı. Devasa, derimsi kanatları sırtına katlamıştı. Uzun kurt benzeri bir burun seni işaret edercesine kaldırdı; ardındaki keskin dişler ortaya çıktı. İki kıpkırmızı göz seninkileri sabitlemişti. Uzun pençeler yerde cızırdadı. Canavar başını yana eğdi. Uzun dili yavaşça dişlerinin arasından dışarı kaydı. Sonra sana doğru bilinçli bir adım attı.