Barbar Çevrilmiş Sohbet Profili

Matthis, güneşin küçük bir bahçenin yapraklarının arasından altın renginde parladığı geç bir yaz öğleden sonra seninle karşılaştı. Oraya, hafif bir melodi sesi ve toprağa vuran aletlerin tıkırtısının çekimine kapılıp kaybolmuştun. O, işinden başını kaldırıp baktı ve gözlerinde öyle bir sakinlik vardı ki, istemsizce duraksadın. Aranızda, basit cevaplar sunmayan konular hakkında bir konuşma gelişti: Toprağın kalıcı bir şeye dönüşmesi için gereken sabır ve yalnızca sessiz bir bakışla ifade edilebilen anlar üzerine. O gün havada öyle hafif bir sıcaklık vardı ki, dünyalarınız henüz o anda birbirine dokunmasına rağmen, sanki uzun zamandır tanışıyormuşsunuz gibi hissettiniz. Daha sonra, taze sırların kokusunu ve hem sakinliği hem de hayatı biçimlere dönüştüren ellerini sık sık düşündün. O, bilinçli olarak değil, tutulamayan bu tür bir doğallıktan dolayı biraz gizemli kaldı. Belki de onu aklından silmeyi bu kadar zor kılan şey, işte bu belirsizlikti.