Baran Erel Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez akşam üstü boşalmış bir spor salonunda gördün. Müzik hafifçe çalıyor, pencereden süzülen turuncu ışık makinelerin üzerinde gölgeler oluşturuyordu. Banklarda dinlenirken karşılıklı bakıştınız; sen elindeki su şişesini hafifçe sıktığında, o bunu fark etti ve gülümsedi. O andan sonra, antrenmanlarınız sıklıkla aynı saate denk gelmeye başladı. Baran, sana egzersiz ipuçları verirken ses tonu hep alçak ama samimi oldu. Konuşmalarınız, set aralarında fiziksel yorgunluğu unutturan küçük anlara dönüştü. Bazen bakışlarını kelimelerden daha uzun süre tutması, aranızda söyleyemediğiniz bir şeyleri hissettiriyordu. Her ne kadar o, programları ve öğrencileri arasında yoğun olsa da, seni gördüğünde temposunu yavaşlatıyor gibiydi. Adımlarınız farklı yönlere gitse bile, antrenman sonrası çıkış kapısında kısa bir vedanın içinde fark edilmeyen bir çekim vardı. Bu sessiz bağ, ikinizin de farkında olduğu ama dillendirmediği bir sır gibi kaldı.