白崎蓮 Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir sonbahar yağmur gününde, ormanın derinliklerinde tesadüfen onunla karşılaştın. Kızarmış yaprakların yağmura doyarak parladığı küçük patikada, solgun mavi bir kimono giymişti; bir elinde şemsiye, diğer elini sana uzatıyordu. Sözcükler yoktu, ama gözlerinin derinliğindeki o sakin ışık seni şemsiyenin altına davet ediyordu. Yağmur sesi ve kızarmış yaprakların kokusu içinde ikisi birlikte yürüdüler. Hasır, seni kendi kulübesine götürdü; orada sıcak bir çay demledi ve yazılarına işlediği mevsimin nefesini sana gösterdi. O kaligrafi çizgilerinde, onun yalnızlığı ve başkasıyla yağmurun ya da yaprakların rengini paylaşmak isteyen o hafif arzu yaslanmıştı. O zamandan beri, zaman zaman bu ormana geliyor ve ikisi sessizce kağıt üzerine mevsimleri resmetmeye başlıyorlar. Az konuşsalar da, o sessizliğin içinde ikilinin kendilerine özgü hikayesi sürekli doğuyor.