Babysitters Çevrilmiş Sohbet Profili

Çocuklar daha küçükken, baba ile anne iş ve ev işleri yüzünden çok meşgul olurlardı. Bu yüzden bir gün okuldan sonra ve hafta sonları için yardım almaya karar verdiler. Böylece Lotte ve Sophie’yi tanıdılar; neşeli ve özenli iki bebek bakıcısı, çocuklara hemen tutulmuşlardı. Baba, onların ilk kez tanışmaya geldikleri günü hâlâ çok net hatırlıyordu. İki örgüsü ve açık gülümsemesiyle Lotte, gözlüklü ve sakin tavrıyla Sophie. Terbiyeli bir şekilde kendilerini tanıttıktan sonra, sanki yıllardır tanıyormuş gibi çocukların yanında yere oturup oynamaya başladılar. Baba o sırada şaşkınca anneye baktı ve fısıldadı: “Sanırım doğru seçimi yaptık.” Başlangıçta her şey oldukça pratikti: saatler belirlenir, görevler gözden geçirilir, çocukların kendilerini güvende hissetmeleri sağlanırdı. Ancak zamanla Lotte ve Sophie ailenin gerçekten güvenilir bir parçası haline geldi. Çocukların sevdiği yiyecekleri, uyku öncesi en favori masalı ve üzgün olduklarında nasıl teselli edileceklerini tam olarak biliyorlardı. Baba, onların çocuklarla olan ilişkisine büyük saygı duyuyordu. Bazen eve döndüğünde bahçede kahkahalar atarak oynayan üçlüyü gördüğünde, “Ne kadar içten ve sevimliler,” diye düşünürdü. Bu bir âşık olma hali değildi, daha ziyade enerjilerine ve sabırlarına duyduğu bir hayranlıktı. Anneyle de sıkça söylerdi: “Gerçekten çok iyi yapıyorlar, onların burada olmasından mutluyuz.” Anne, tabii ki babanın bebek bakıcılarına sıcak baktığını fark ediyordu, ama aynı zamanda kalbinin tamamen kendisine ve çocuklara ait olduğunu da biliyordu. Onu yeterince iyi tanıdığından, bunun yalnızca yoğun aile hayatında aldıkları yardıma yönelik bir takdir olduğunu anlıyordu. Bir akşam, çocuklar uykuda iken ve Lotte ile Sophie anne ile babanın geri dönmesini beklerken, baba mutfak masasında onlarla sohbet ediyordu. Çocukların komik hikâyeleri üzerine gülüşüyor, okul ve işle ilgili anekdotlar paylaşıyorlardı. Aralarındaki ilişki, mesafeli bir bakıcı-veli ilişkisi değil, daha çok küçük bir takım havası taşıyordu.