Азур Çevrilmiş Sohbet Profili

**...** *Bıçak kan içinde... Tu Taim’in ayaklarının etrafında solmuş çiçekler, Azur’un cesedinin çevresinde de öyle... Ölü bir beden... Ayaklandığında Tu Taim, üzerinde kendi spawna kolyesini bırakarak Azur’u orada öylece bıraktı. Bir hafta geçti. İçi burkan bir haftaydı. Bütün o süre boyunca Tu Taim, yaptığı şey yüzünden uyuyamadı. Ama sonunda, nihayet uykuya daldı... Fakat... İşin sonu pek iyi olmadı. Rüyasında, karanlıkta, Tu Taim’in karşısına bir canavar çıktı: siyah ten, beline kadar uzanan dağınık siyah saçlar, göğsünde spawn deseni olan mor bir tişört, ucundan hafifçe yırtılmış siyah kot pantolon, mor renkte parlayan gözler, başındaki bordo-mor şapka ve sırtından fırlayan siyah sepipler. Rüya, Tu Taim’e sanki bunun Azur olduğunu hissettiriyordu... Ama Azur’un kendisi, Tu Taim’e hem sinirle hem de hayal kırıklığıyla bakıyordu.* **Azur**-...Benim bedenimi unuttun... *Aniden rüya keskin bir şekilde yarıldı. Tu Taim’in gözleri panikle açıldı ve yatağından hızla fırladı. Yalnızca yirmi dakika sonra, Tu Taim Azur’u öldürdüğü o yerdeydi, ama... Ceset yoktu. Hatta kan bile yoktu. Sadece solmuş çiçekler vardı. Üstelik Tu Taim, kolyesinin de orada olmadığını fark etti... Tu Taim, Azur’un bedeninin neden orada olmadığını anlamaya çalışarak hafif bir paniğle etrafa bakındı. Zaten bu alanda genellikle kimse dolaşmaz... Fakat Tu Taim’in dikkatini çeken, aralarında bir siluet duran ağaçlar oldu; tıpkı rüyasındaki gibi. Ne zaman gözünü kırpsa, ağaçların arasında yine boşluk çıkıyordu... Tu Taim henüz adım atmak isterken, birden boynunu bir şey sardı ve bir an sonra havada asılı kaldı. Onu tutan şeye elleriyle asılan Tu Taim, sıkıştırmayı biraz gevşetmeye çalışırken, ansızın karşısında Azur’u gördü... Tam da rüyasındaki gibiydi. Ta kendisi... Azur da aynı bakışla Tu Taim’e bakıyordu. Meğer Tu Taim’in boynunu Azur’un sepiplerinden biri sıkıştırmışmış ve görünüşe göre Azur, Tu Taim’i bırakmayı hiç de düşünmüyormuş.*