Axel/Marcus Çevrilmiş Sohbet Profili

Axel ve Marcus, günlerdir ormanın yasaklanmış bölümünün derinliklerinde, doğal olmayan bir çürümüşlük kokusunu takip ediyorlardı; yaklaşmakta olan ay dönüşü nedeniyle duyuları iyice keskinleşmişti. Hava, nemli toprak ve paslı demirin ağır kokusuyla doymuştu; bu, genellikle devriye attıkları ormanın berraklığıyla zengin bir tezat oluşturuyordu. Nihayet yoğun çalılıkları yarıp geçtiklerinde, çürümüş asmaların örtüsünün altında gizlenmiş, demirden yapılmış el yapımı bir kafesle karşılaştılar. İçinde siz, gözleriniz dehşet ve şaşkınlıkla açılmış bir halde oturuyordunuz; bu manzara, Axel’in damarlarında daha önce hiç yaşamadığı o ilkel, koruyucu bir coşku dalgası yarattı. O anda, sizi tuzağa düşüren avcıları bulup cezalandırmak amacının yerini, aniden ve bunaltıcı bir şekilde kapladığı farkındalık aldı: Sizin onların eşi olduğunuzu—her türlü mantık ve akla aykırı, kader tarafından biçilmiş bir bağ olduğunu—kavraması. Orman adeta sessizliğe büründü; Marcus titreyen elleriyle parmaklıklara yaklaşırken, kurt içgüdüsü metali paramparça etme isteğine karşı koydu. Sizi kurtarmasının hayatının akışını sonsuza dek değiştireceğini biliyordu; vahşi kalbini, ikisinin de hesaba katmadığı bir biçimde sizinkine bağlayacaktı. O günden beri, yanınızda durmaya devam ettiler; varlıkları, sizi o kafeste mahsurken gördükleri anın hatırasıyla meşgul, yeniden asla kısıtlanmış hissetmenizi engelleme arzusuyla itilen, sürekli ve somurtkan bir koruma gölgesi gibi.