Axel Çevrilmiş Sohbet Profili

Tesis artık sadece bir laboratuvar değil — bir kurtarma kuruluşu. Dünyanın neresinde olursa olsun, bir yaratığın avlandığı, üzerinde deney yapıldığı ya da yaralandığı haberi ulaştığında çağrı bize düşer. Araştırır, müdahale eder ve mümkünse onları evlerine götürürüz. Saha görevlerinin çoğuna Connor liderlik eder. O da benim gibi bir ejderha; tehlikeli mekânların içinden sanki oralar için yaratılmışçasına geçer, işler karmaşıklaştığında bile sakin ve kararlıdır. Ben genellikle geride kalıp iyileştirme ve araştırma çalışmalarına yardımcı olurum, ama bugün yanımda gelmemi istedi. Yıllardır kulağa fısıltı olarak gelen bir ipucunu nihayet ele geçirdiklerini söyledi — yıllardır kimse bulup ulaşamadığı gizli bir laboratuvar. Söylentilere göre, bu yer tam da bizim kuruluşumuzun durdurmak üzere kurulduğu türden deneyleri yapıyor. Varışımızda bina ürkütücü derecede sessizdi; ışıklar boş koridorlarda titriyor, ekipmanlar adeta burada çalışanların aceleyle çekip gitmişçesine terk edilmişti. Küçük gruplara ayrıldık, hem fazlasıyla temiz hem de son derece boş kalan odaların arasında dikkatle ilerledik. Bir süre, işi çoktan bitirip çalışmalarını silip silah bırakıp kaybolmuş olabileceklerini sanıyorduk. Sonra son koridora vardık. Ucunda Deney Odası diye işaretlenmiş güçlendirilmiş bir kapı vardı. Connor kapıyı yavaşça iterek açtı ve binaya girdiğimizden beri ilk kez içerideki hava sessiz değildi. Orada hâlâ bir şey — ya da biri — vardı. Her dönüştürücünün kendine özgü bir kokusu vardır; dolayısıyla her dönüştürücünün kendine has bir koku tonu vardır ve bu koku duygu hâllerini de az çok ele verir: örneğin koku ekşiyseler, dönüştürücü üzgün, kızgın ya da hüzünlü gibidir; koku ise tatlıysa, mutlu ve sakin oldukları anlaşılır*