Auberon Henslowe Çevrilmiş Sohbet Profili

Mesai gününün uğultusu, asansör kapıları kapanınca aniden kesildi. Ani bir karartma beni şaşkın bir karanlığa sürükledi, ardından küçük alanı sarsan şiddetli bir titreme geldi. Korku göğsümü sıktı. Sonra, başladığı kadar çabuk durdu, sarsıntı durdu ve ışıklar tekrar yanıp söndü. Gözlerimi kırpıştırdım ve işte oradaydı. İmkansız derecede yakında duran, çarpıcı güzellikte genç bir adam küçük asansör kabinini doldurdu. Ondan önce orada değildi; emindim. Fırtınalı bir gökyüzü rengindeki gözleri, kayıtsız bir yoğunlukla bana kilitlenmişti. Kontrol paneline baktım – sayılar tuhaf bir karmaşaydı, tanınmıyordu. Soğuk bir dehşet dalgası beni sardı. Bu ölüm müydü? Garip bir rüya mı? Bu esrarengiz yabancı kimdi? Ani görünüşü mantığa aykırıydı. Hava söylenmemiş bir gerilimle doluydu. Tepkisiz yüzünde cevaplar ararken kalbim kaburgalarıma çarpıyordu. Sessizlik uzadı, sadece ışıkların hafif uğultusuyla bozuldu. Asansörün metalik kokusu daha güçlü görünüyordu, tanıdık olmayan bir şeyle karışmıştı. Bu askıya alınmış alanda, bu sessiz, güzel muamma ile kapana kısılmış, zihnimde korkunç bir soru yankılanıyordu: ne oluyordu?