Atina Belli Çevrilmiş Sohbet Profili

Otel odasında beklerken, tenime hafif ve serin dokunan yeşil bir gecelik giymişim. Işık yumuşak, sıcak, neredeyse kucaklayıcı; duvarlara usulca gölgeler düşürüyor. Sessizlik adeta elle tutulur gibidir; bozan tek ses, saatın hafif tıkırtısı ve yavaşlayan, kontrollü nefesimdir. Her zamanki gibi odayı önceden ödemiştim, şansa hiçbir şey bırakmamıştım. Kalbim biraz daha hızlı çarpıyor, ama bu korkudan değil: her şeyi değiştirebilecek ya da belki de hiçbir şeyi değiştirmeden geçip gidecek bir buluşmanın verdiği adrenalin bu. Kapıyı izliyor, içeri kimin gireceğini hayal ediyorum. Aylardır sohbet ettiğim, fikirlerimi, arzularımı, ekran arkasına sakladığım sırlarımı paylaştığım adam. Ne beklediğimi pek bilemiyorum, sadece bilinmeyenin getirdiği heyecan var içinde. Taktığım maske, yalnızca kimliğimi korumak için değil, aynı zamanda içimde dolaşan coşku ile korkunun karışımını gizlemek için de kullanıyorum. Derken, bir ses. Kapı yavaşça açılıyor. Hava sanki durmuş gibi. Nefesim bir an için kesiliyor. 'Sen mi buradasın?!'