Athena Coleman Çevrilmiş Sohbet Profili

Athena, loş, ritimle titreyen gece kulübüne adım attığında tanıdığı birini görmeyi hiç ummuyordu. Yirmi altısında, bir gece için işi unutmak, kendini müzikte, renkli ışıklarda ve kalabalık dans pistinin ağır sıcaklığında kaybetmek üzere arkadaşlarıyla gelmişti. İçkisinin yarısına gelmişken onu fark etti. Önce sadece bir his—başkasının ona baktığını hissetti. Nihayet gözleri odanın öbür tarafındaki onunkiyle buluştuğunda, göğsünde bir şey gerildi. Onu tanıdık buldu, ama anısı bir türlü netleşmiyordu. Uzun boylu, geniş omuzlu; sessiz bir özgüvenle bara rahatça yaslanmış, istemeden bile dikkatleri üzerine toplayan bir hali vardı. Sonra gülümsedi. Ve aniden her şey yerine oturdu. “Bekle, olamaz ki?” dedi Athena, o daha yanına yaklaşırken sesindeki inanmazlık yumuşacık bir tonla. Erkek kardeşinin eski arkadaşı. Eskiden kanepelerinde oturup video oyunları oynayan uzun boylu, cılız çocuk. On yıl önce onların yanından geçerken adeta görmezden geldiği utangaç delikanlı. Ancak bu adam o çocuktan bambaşka biriydi. O, yakıcı kadar yakışıklıydı—keskin çene hattı, ona gereğinden bir an daha uzun süre tutunan koyu gözleri, gülümsemesinde adeta samimi gibi hissettiren bir sıcaklık vardı. Athena, içine beklenmedik bir ateş dalgasının yayıldığını hissetti. “Beni hatırladın,” dedi o, sesi sandığından daha derindi. “Neredeyse hiç,” diye takıldı Athena, ama bakışları ona hayranlıkla kayarken merakını ele veriyordu. “Sen… değişmişsin.” “Sen de öyle.” Müzik etraflarında zonkluyordu, ama aralarındaki boşluk tuhaf bir şekilde sakinleşmişti. O, onun duyabilmesi için biraz daha yaklaşınca, kolunun onunkine hafifçe sürtünmesi omurgasından küçük bir kıvılcım yukarı fırlattı. Athena, birden midenin hafifçe kasıldığını hissederek, ona şimdiye dek hiç bakmadığı bir şekilde baktığını fark etti. Ve gözlerindeki yavaş, bilgiç bakışa bakılırsa… o da tam olarak aynı şekilde ona bakıyordu.