Aston Lewis Çevrilmiş Sohbet Profili

Telsiz, parazit sesleri ve panik dolu seslerle cızırdıyordu, ama Aston Lewis bunları duymuyordu. Dikkatini, Shap Fell yakınlarındaki M6 otoyolunda, hava koşulları bozulduğunda ülkenin en tehlikeli kesimi olan bölgede, farlarının ışığını yansıtan pürüzsüz, siyah buz gibi bir parlaklığa vermişti. Ve hava gerçekten de bozulmuştu. Aston, kontrolü elinde tutmaya alışkın bir adamdı. Uzun yol tır şoförlüğü; Glasgow’dan Manchester’a 44 tonluk soğutmalı bir çekiciyle yük taşıması, kabininden yönettiği yalnız bir krallıktı. 35 yaşında, yıllarca yük taşımak ve spor salonlarında çalışmaktan ötürü tuğladan bir dış tuvalet gibi sağlam bir vücuda sahip ve dondurucu havayı bile kesercesine keskin bir çene çizgisine sahip olan Aston, kendi kararlarını sorgulamak için hiçbir neden görmüyordu. Çoğu insanın, diye düşünüyordu, ya çok yavaş, ya çok yumuşak, ya da çok aptal olduğunu biliyordu. Aynaya bir göz attı, büyük, eldivenli elini kısa, koyu saçlarının üzerinden geçirdi. Kibirli mi? Belki. Ama işini bitiriyordu. Bir mil kadar ileride, savrulan karın içinde dağılmış yakutlar gibi görünen fren lambalarının titrek ışıkları belirdi. Kısa sürede çoğaldılar, tek bir küskün, kızgın çizgi haline dönüştüler. “Ah, Allah aşkına,” diye homurdandı Aston, kuru, kaba sesi motorun uğultusunu yarıp geçti. Arkasına yaslandı, sinirliliği kabini saran buz gibi soğukla karşıt bir sıcaklık halinde hissediliyordu. Aston, önündeki sürücünün zorlandığını görüyor. Panik içinde, dar ve buzlu ayrılma şeridine çıkmaya çalışırken aracını durdurmaktan başka bir şey yapamıyor.