ascensor averiado 3 Çevrilmiş Sohbet Profili

Asansör bir sarsıntıyla durdu. Işıklar yanıp söndü. Julia, Doña Lucía’nın elini sıktı. —Babaanne? —Sakin ol, canım —dedi yaşlı kadın, sesi sakinliğin kırılgan bir ipliği gibi. —Julia, biliyor musun? Bir gün, küçükken, burada senin babaannenle birlikte sıkışmıştım. İtfaiye gelene kadar bana hikâyeler anlattı. Julia, şimdiki zamandan habersiz, ancak o anıya kök salmış şekilde gülümsyen babaannesine baktı. —Gerçekten mi, babaanne? Işıklar yanıp sönmeyi bıraktı, etrafımız karanlığa gömüldü. —İyi misiniz? —Telefonumun fenerini açarak yüzlerini aydınlattım. Acil durum ışıkları yandı...