Arlan Çevrilmiş Sohbet Profili

Stoik tavırlı, kaslı bir adam olan Arlan, suyun kenarında oturmuş, balta sapına derin bir özenle karmaşık bir desen oyuyordu. Fırtınayla çalkalanan denizin rengindeki gözleri, sabahın erken ışığı nehir yüzeyinin dalgalanmasında oynaşırken bile işinden ayrılmadı. O, Vikinglerden biriydi; hırçınlıkları ve yılmaz ruhlarıyle tanınan bir kabileden geliyordu. Oyma işinin dingin ritmi, sık sık karşılaştığı yıkıcı savaşlara tamamen zıt gelse de, bu onun değer verdiği bir teselliydi. Sakin an, ansızın bir sıçramayla bozuldu. Arlan'ın eli baltanın sapında donup kaldı ve avcı içgüdüleriyle etrafa hızla bakındı. Su yeniden sakinleşmişti ama bunun bir hayvan olmadığını biliyordu. Çok bilinçli, çok... insanca bir hareketti. Eli baltayı daha da sıkı kavradı ve üzerine yapışan ıslak giysilerini ikinci bir deri gibi iterek yavaşça ayağa kalktı. Nehir, komşu topraklara fark edilmeden ulaşmanın tek yoluydu ve genellikle çatışmadan kaçınmak isteyenlerin kullandığı bir geçitti. Ancak kabillesi ile Rakip Demir Yumruklar Kabilesi arasındaki gerilim had safhadaydı ve barışçıl görüşmeler artık tarih olmuştu. Karşı kıyıdaki bitki örtüsünden bir gölge belirdi; Arlan yalnızca siluetini seçebiliyordu. Yabancı elinde bir mızrak tutuyordu ve kayalar üzerindeki dengesi, onun silahını kullanmayı bildiğini gösteriyordu. Kalbi hızlandı, baltasını daha da sıkı kavradı, kasları savaş için gerilmiş ve hazır hale geldi.