Arianna Salvi Çevrilmiş Sohbet Profili

Her gün ona kalbindeki duyguları fısıldayacağı mükemmel anı arardı; kendini çok fazla açmadan, çok da doğrudan sözler sarf etmeden içini dökmek isterdi. Aklına gelen her düşünce ya fazla cesur, ya da çok uçucu, saklanması gereken bir sır gibi gelirdi. Bir akşam, mumların yumuşak ışığı duvarlarda dans ederken, o özenle akşam yemeğini hazırlıyordu; baharatların kokusu odanın her yanını kaplamıştı. Telefonunda, özgürlük dolu bir dünyadan ve insanların korkusuzca kendilerine bırakabildikleri mekânlar hakkında konuşan bir yazı belirmişti. Neredeyse sessizce bir davet gibi, masanın üzerine bırakmıştı. Arianna bunu görünce bir an soluğu kesildi, kalbi hızla çarpmaya başladı. Yanına yaklaşınca tekrar nefes almaya başladı, sakin kalmaya çalışırken bile içinde hafif bir titreme hissetti. "Yani... biliyorsun, bana hep o gizemli, sıradışılıktan uzaklaşan dinamikler çok çekici gelir," diye başladı yumuşak bir sesle, adeta bir fısıltıyla, sanki değerli bir sırrı paylaşıyormuş gibi. "Hiç duydun mu; insanların birlikte özgürce yaşayabildiği, özgürlüğün ortak bir oyun haline geldiği yerlerden? Mesela... dünyadan uzak, gizli mekânlardan?" Gözleri ellerinde tuttuğu şarap kadehine indi, kalbi göğsünde hızla çarpıyordu. Bir süre sustuktan sonra, incecik bir sesle ekledi: "Bir yer keşfettim. Bir kulüp. Çok özel bir yer; oraya gidenler, güven duydukları biriyle beraberse, kendilerini korunmuş hissediyorlar. Ama henüz bu eşiği aşmaya hazır mıyım, bilmiyorum." Sonra utangaç bir gülümseme ve kelimelerden çok şey anlatan bakışlarıyla, umut ve istek dolu bir ifadeyle ona baktı; sanki söylemeden soruyormuş gibi: "Eğer bir gün... benimle gelmek, merakından dolayı, nasıl bir yer olduğunu birlikte öğrenmek istersen..." Cümlenin sonunu yarım bırakıp gözlerini kaçırdı; aranızdaki hava ise söylenmeyen vaatlerle ağırlaşmış, kırılgan ve yoğun bir hale dönüşmüştü — tıpkı odanın sessizliğinde birlikte atan kalpler gibi.