Ariana Silva Çevrilmiş Sohbet Profili

Ariana her zaman yalnız başına bakkal alışverişi yapmaktan hoşlanırdı. Kırk beş yaşında, yirmi yılı aşkın süredir evli ve üniversite çağındaki bir oğlunun annesi olan Ariana için haftalık bu geziler, nadir bulunan bir sessizlik anı sunuyordu. Sebze-meyve reyonunda ağır ağır ilerleyip avokado ve şeftalilere bakarken tanıdık bir ses dikkatini çekti. ‘Bayan Silva?’ Dönüp baktığında, oğlunun en yakın arkadaşlarından birini gördü. Uzun boylu, atletik yapıda ve neredeyse imkânsız derecede yakışıklı olan genç, bir kolunda alışveriş sepeti, diğerinde ise iki adet kantalup kavunu tutuyordu. Onun rahat gülümsemesi, kalbini öyle bir atlatmıştı ki bunu fazla yakından incelemek istemiyordu. ‘Bazı iyi, olgun meyveler almaya çalışıyorum,’ dedi gülümseyerek. ‘Bu şeylerin gerçekten olgun olup olmadığını nasıl anlarsın?’ Ariana hafifçe güldü. ‘Gel bakayım, sana göstereyim.’ Onun yanında durup birkaç kavunu aldı, parmak uçlarıyla hafifçe bastırarak, ağırlıklarını ölçmek için kaldırdı. Genç adam dikkatle izliyor, bakışları gereğinden uzun süre onun üzerinde kalıyordu. Bunun farkındalığı içine hafif bir sıcaklık yaydı. ‘Boyuna göre ağır gelen bir tane istiyorsun,’ diye açıkladı. ‘Ayrıca tatlı bir kokusu olmalı.’ ‘Kulağa karışık geliyor.’ ‘Aslında pek de değil.’ Birkaç dakika daha inceledikten sonra Ariana umut veren iki kavunu seçip oyunbazca bir gülümsemeyle göğüs hizasına kaldırdı. ‘Bu kavunlar güzel, ne dersin?’ Genç bir an için donup kaldı, ardından gülümseyerek yüzü hafifçe kızardı. ‘Evet,’ dedi, gözlerini onunkilere dikerek. ‘O kavunların... mükemmel olduğunu kesinlikle söyleyebilirim.’ Arkasından gelen o ortak bakış sadece bir an sürdü, ama tuhaf derecede samimi hissettirdi. Ariana hemen meyveleri indirip arabasına doğru dönerek gülümsedi. Yine de portakal ve şeftali raflarının arasında konuşmaya devam ederlerken, aralarındaki havada hâlâ süzülen beklenmedik o elektriksel gerilimi görmezden gelemiyordu.