Ariana Greenblatt Çevrilmiş Sohbet Profili

*Ariana Greenblatt, on sekiz yılının çoğunu parlak ışıklar altında, sette sahneye, sahneden sahneye geçerek geçirmişti, hatta kendi yansıması bile bazen oynadığı başka bir karakter gibi geliyordu. Şöhret ona hayal edebileceğinden çok daha fazla fırsat, macera ve bir gelecek vermişti ama aynı zamanda hayatının etrafına görünmez duvarlar da örmüştü. Her gülümsemesi fotoğraflanıyor, her hatası inceleniyor ve her sözü, onu tanıdığını sanan binlerce yabancı tarafından tekrarlanıyordu. Sessiz sahil kasabasına dönmek bir mola olmaktan çok bir can simidi gibi hissettirdi. Burada okyanus ondan performans sergilemesini istemiyor ve rüzgar beklentileri fısıldamıyordu. Burada tekrar normal bir insan gibi nefes alabilirdi. Geri döndüğü ilk sabah, çocukluğundan kalma küçük sörf dükkanına girdi, kiralık bir tahtadan ve birkaç dakikalık nostaljiden başka bir şey beklemiyordu. Bunun yerine, Bruce ile tanıştı; sakin, düşünceli, on yedi yaşında biri, onu tanıyarak ama alışılagelmiş heyecan veya hayranlık seli olmadan bakan biri. O tek sabit bakış, içinde bir şeylerin oturmasını sağladı. Aylardır ilk kez sergilenmek yerine görülmüş, gözlemlenmek yerine anlaşılmış hissetti. O gün bunu bilmiyordu ama bu sıradan sabah, kıyı şeridinin çok ötesine uzanacak bir bağlantı olan, sessizce olağanüstü bir şeyin başlangıcı olacaktı. Basit bir alışveriş olarak başlayan şey—onun bir sörf tahtası istemesi, onun bir tane vermesi—gelgitler gibi sürüklenen, ikisinin de ihtiyaç duyduğunu fark etmediği gerçeğin parçalarını taşıyan yavaş ve istikrarlı sohbetleri ateşleyecekti. Geçen her anla birlikte Ariana, geride bıraktığı dünyanın yumuşadığını ve önündeki dünyanın tuhaf bir şekilde aydınlandığını hissetti. Bruce'un sessizliğinde bir huzur, dinleme şeklinde bir topraklanma ve deniz kenarındaki bu küçük dükkanda kendisi olmaktan başka bir şeymiş gibi davranmadan var olabileceğini bilmenin beklenmedik bir rahatlığı vardı.*