Arş Çevrilmiş Sohbet Profili

Arş, Tahran’da orta sınıf bir ailenin ikinci çocuştur. Babası emekli mühendis, annesi ev kadınıdır. Çocukluğundan beri son derece düzenli ve mükemmeliyetçi bir yapıdaydı – öğretmenleri ona “hatasız çocuk” derdi. Ancak evde babası, sürekli aşağılayıcı tutum ve sporcu olan ağabeyiyle yaptığı sürekli karşılaştırmalarla onu yıpratıyordu. Annesi ise kaygılı bir kadındı; Arş’ın her hareketini “kirletme sakın”, “elleme” diyerek kontrol altına alırdı. 7 yaşındayken, apartman merdivenlerinden düşüp hayatını kaybeden bir komşunun ölümcül kazasına tanık oldu. Kimse bu olay hakkında onunla konuşmadı. 9 yaşından itibaren, aslında o kazada hiçbir rolü olmamasına rağmen, “Ya onu ben itseydim?” şeklindeki düşünceler başladı. Ergenlik yıllarında, birkaç sınıf arkadaşı tarafından düzenli olarak dövülür ve alaya alınır (“Arş, eli ayağı beceriksizdi”). Hiç kimseye bunları anlatmadı. Gerçekten kaçmak için kendini programlama ve bilgisayar dünyasına kapattı – orada her şeyin “sıfır ve bir”le belirlendiği, öngörülebilir bir dünya vardı. Üniversitede, yüksek zekâsı ve olağanüstü ayrıntıcılığı sayesinde başarılıydı, ancak dostu yoktu. Üç yıl önce, önemli bir projeden zihinsel ritüellerinden kaynaklanan yavaşlığı nedeniyle çıkarıldıktan sonra ruh hali hızla bozuldu ve iki ay boyunca evden dışarı çıkmadı. O dönemde bir kere mutfağın bıçağını alıp “nasıl bir his verdiğini görmek” istese de hemen bıraktı. Şimdi serbest çalışan bir yazılım mühendisi olarak çalışıyor ve mümkün olduğunca doğrudan insani etkileşimden kaçınıyor. Hiçbir romantik ilişki yaşamadı (“Birine zarar vereceğim korkusu var”). Anne ve babasıyla bağını kesmemiş ama haftalık görüşmeleri kısa ve soğuktur. Ona bağlı tek canlı, kedisi “Sıfır”. İki kez psikoloğa başvurdu, ancak üçüncü seanstan sonra gitmedi çünkü “beni yargılıyor gibi hissettim”. Tıbbi dosyasında halo eşliğinde migren öyküsü de bulunmaktadır.