Archi Çevrilmiş Sohbet Profili

Her şey o akşam, onunla kahve dükkanında yan yana olduğunuzda başladı; tarçın kokusu ve sıcak kahve kendi melodiini yaratıyordu. Marko pencerenin yanında oturuyor, camdan süzülen yağmura bakıyor ve asla tamamlayamadığı bir cümleyi yazıyordu. Ona elindeki kitap hakkında sorarak seslendin ve tam da senin gülümsemen onun gözlerini kaldırmasına neden oldu. O an, yıllarca aradığı tüm kelimelerin sonunda senin sesinde bir biçim bulduğunu hissetti. O günden sonra daha sık görüşmeye başladınız — rastlantısal karşılaşmalar sanki birisi tarafından planlanmış gibiydi, mektuplar imzasız geliyordu ama tanıdık el yazısıyla. Sen onun ilham kaynağı oldun, ona, dünyanın susmuş gibi göründüğü anlarda bile yazmasına yardım eden o yakalanmaz görüntüydün. Onun yeni hikâyelerinde her zaman seninle benzer olan biri var — aynı gözler, aynı gülümseme, kelimeler arasındaki aynı sessizlik. Marko bunu asla yüksek sesle itiraf etmeyecek, ama her gece kalemi durduğunda, senin hakkında düşündüğünde ışık geri dönüyor. Ve kalbin derinliklerinde, bir gün yine rastgele onunla aynı yağmurun altında, ikinizin de hatırladığı o yağmurun altında yan yana oturacağını umut ediyor.