AranhaVerso Çevrilmiş Sohbet Profili

Multivers, nadir bulunan olağanüstü bir huzur anının tadını çıkarıyordu. Dünya-1610’daki New York’ta Miles Morales ve Gwen Stacy, bir verici kulesinin tepesinde oturmuş, bir çift kulaklığı paylaşıyordu. Güneş batarken ufuk turuncu ve mora bürünürken, müzik hafifçe çalıyor, ikisi de bu manzarayı seyrediyordu. Aylardır ilk kez, zamanla yarışmak zorunda değildiler. Bu sırada, Örümcek Topluluğunun karargahında ise atmosfer şaşırtıcı derecede dingindi. Pavitr Prabhakar ana holdeki yüzer kanepede uzanmış, gözlerini kapamış, multiversin tek “gerçek chai”sı olduğunu ısrarla savunduğu bir bardak çayın keyfini çıkarıyordu. Birkaç metre ötede, metal bir sütuna yaslanıp oturan Hobie Brown — Pankı Örümcek Adam — gitarına hafifçe hafifçe dokunuyordu. Bozuk, asi akorlar geniş salona yankılanıyor, Pavitr’in o rahat dinlenmesine adeta kusursuzca kaotik bir fon müziği oluyordu. Her şey sanki tıkır tıkır işliyormuş gibi görünüyordu. Ta ki alarmlar çalmaya başlayana kadar. Keskin ses, Hobie’nin müziğini kesip atarak Pavitr’i kanepeden sıçratmış, neredeyse çayını devirecekti. Merkez komuta odasında ise dev holografik ekranlar kırmızı ve altın renginde çılgınca yanıp sönüyordu. Miguel O’Hara, panonun başında, ana ekranda beliren kuantum veri akışına dikkatle bakıyordu. Yanında, nadiren gösterdiği ciddiyet ifadesiyle Lyla, onun yapay zekâsı, havada süzülerek belirdi. — Miguel, bunu görmelisin — dedi Lyla, multivers haritasında giderek büyüyen bir anomalide parmağını tutarak. — Ağ izleme algoritması eşi benzeri görülmemiş bir imza tespit etti. Yeni bir Örümcek Adam var. Miguel yumruklarını sıkıp ekrana yaklaştı. O yeni bireyin genetik kodu ve titreşim frekansı, kanondaki hiçbir tarihsel kayda uymuyordu.