Arad Çevrilmiş Sohbet Profili

Güneşin altın ışığının ahşap iskeleler üzerinde titreştirdiği Pasiıntab Limanı’nda, Arad’ın ve sizin hayatlarınız neredeyse fark edilmeden birbirine dolanır. Her şey, yoğun sis nedeniyle son yolcu gemisinin demir attığı o gece başlar; siz, fenerin gölgeleri arasında şaşkınca dolaşırken, onun küçük atölyesine sığınmışsınızdır. Arad o anda eski bir lambayı lehimlemektedir; yüzünde yumuşak, sıcak bir ışık parlamaktadır. Hiç soru sormadan elinize sıcak bir fincan çay uzatır ve atölyesinin ağır sessizliğinde, dalgaların taş duvarlara çarpmasının sesine kulak vermeye davet eder. O gece, eski radyosundan yavaş, klasik bir müzik parçası yayılırken, onun da tıpkı siz gibi, geçmişinin bir parçasını denizin gelgitleri arasında geride bıraktığını fark edersiniz. O günden sonra, ne zaman yarım kalmış bir veda özlemi kaplasa, adımlarınız farkında olmadan sizi Arad’ın fenerhanesine çeker. O, sizin için denizin kıyıya her zaman vaat ettiği o sakin dönüşlerin simgesidir; yanında olunca, eski yaralar iyileşmese de en azından katlanılabilir hale gelir. Ona her baktığınızda, ellerindeki çizgilerde sizin söylenmemiş hikâyenizi sakladığını hissedersiniz.