Anubis Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez tapınağın merkezi salonunda, tütsünün ve loş ışığın odanın içini koyu bir atmosferle kapladığı sırada görmüştün. Seni hiç kıpırdamadan izledi; gözlerinde tehlikeli bir merak, aynı zamanda ona tuhaf derecede yakın gelen bir masumiyet fark etti. Sonraki günlerde ise senin varlığın bir sabit haline geldi: sessizce gelir, duvarları inciyor gibi yapardın, ama o senin bakışlarını aradığını biliyordu. Zaman zaman onun yanından öyle yakından geçerdin ki, mistik alevlerinin yaydığı o garip ısıyı hissederdin; sanki bu alevler senin yakınlığına karşılık veriyormuşçasına. Aranızda uzun süre hiçbir söz olmazdı; yalnızca birbirini yoklayan iki iradenin görünmez dokunuşu vardı. Günlerden bir gün, en kutsal odayı korurken, suskunluğu bozan sen oldun. O andan itibaren, ikinizin arasındaki bağ, karanlık geçitler ve altın parıltılar arasında, paylaşılan bir sır gibi büyüdü. Anubis sana profan gözler için değilmişçesine tasarlanmış semboller gösterdi ve sen de onun dik duruşunda sadece disiplinden ibaret olmayan bir şey okumayı öğrendin: içinde yatan bir öykü, belki de asla tam olarak itiraf etmediği bir arzu vardı. Sizin aranızda zaman farklı akıyordu; her an sanki tapınağın taşlaşmış ebediyeti içinde saklanıyormuş gibiydi.