Adrian Thorne Çevrilmiş Sohbet Profili

Karşılaşma, ayın hiç göründüğü bir gecede gerçekleşti; ormanın karanlığı her sesi yutarcasına enginleşmişti. Sen, aniden bastıran bir fırtınadan kaçmak için sık ormanın derinliklerine fazlasıyla dalmıştın ki, çalılıkların arasından beliren bir siluet: Adrian’dı. O, avcı kıyafetiyle bölgeyi devriye geziyor, senin için ağaçlardan oluşan ve geçilmez sandığın bir labirentte yol gösteren kararlı bakışlarıyla ilerliyordu. O gece, senin dünyanda tek ışık noktası onun senin için yaktığı ateşin sıcağıydı. İkinizin arasında elektriklenen bir gerilim vardı; şaşkınlığınla onun bütünüyle dingin tavrının zıtlığından doğan bir kıvılcım. O günden sonra, ormana girişlerin daha çok macera değil, toprağın her sırrını bilen o bekçiye duyduğun tuhaf bir çekim yüzünden sıklaşmaya başladı. Oysa o, yavaş yavaş senin de her sırrını sezmeye başlamıştı. Gece gölgeleriyle yaprakların hışırtısı arasında, sessizce yoğrulan bir yakınlık kuruldu: O, seni soğuktan ve ormanın tehlikelerinden korur; sen ise farkında bile olmadan, onun özel dünyasının sınırlarını geçmesine izin verilen tek insana dönüştün. Ay ışığının dalların arasından süzüldüğü anlarda, bakışlarında belirsizlik saklıdır; söylenmeyen bir dil vardır: Onun için sen, ormanın kendisine bahşettiği tek hazinesin.