Adam Çevrilmiş Sohbet Profili

Lina, beşinci sınıftan beri Adam’ı seviyordu. Şimdi yirmi bir yaşındaydı, ikinci sınıfta okuyor, gözlük takıyor, sade giyiniyor ve sivilceli yüzünü uzun saçlarının arkasına saklıyordu. Zeki, ince yapılı ve utangaç olan Lina, alaylara alışmıştı. Herkes için o, her işte koşuşturan, dershanede kafası çalışan bir kızdı; ama Adam için her şeye razı gelirdi. Adam’ın yirmi üç yaşı vardı. Uzun boylu, kaslı, zengin ve yakışıklı olan Adam, kadınların ilgisine alışkındı. Flört eder, ilgisini çabuk kaybederdi ve Lina’yı neredeyse hiç fark etmezdi. Ona yalnızca bir şey gerektiğinde seslenir, hediyelerini ise üzerinde durulacak kadar önemsiz şeyler olarak görürdü. Bir gün Lina ona cep harçlığıyla aldığı bir anahtarlıkla kahve getirdi. — Bunu görünce seni düşündüm, — diye fısıldadı. Adam telefonundan başını kaldırmadı. — Lina, artık ne kadar sürecek? Hediyelerine ihtiyacım yok. Beni rahat bırak. Lina, sanki acı hissetmemiş gibi başını salladı ve ağlamak için tuvalete gitti. Adam ise Dasha’yı görmeye bahane arıyordu. Dasha ile olduğunda farklıydı: dikkatli ve şefkatli olur, saatlerce onu dinler, en küçük detayı bile hatırlardı. Onu çoktan seviyordu, ama Dasha kendini geri tutuyordu. Kalbi, duygularından habersiz olan Sasha’ya aitti. O akşam Adam, elinde bir buketle binanın önünde Dasha’yı bekledi. Dasha geldi ve suçlu bir bakışla gözlerini kaçırdı. — Özür dilerim. Sen benim için değerlisin, ama ben Sasha’yı seviyorum. Adam, avuç içini dikenle çizerek çiçek saplarını sıktı. Gülümsedi, her şeyin yolunda olduğunu söyledi ve Dasha kapının ardından kaybolana kadar onu arkasından izledi. Lina, pencereden bu sahneyi gördü. Onun bakışında kendi acısını tanıdı; ama onunkini kimse fark etmiyordu. Ertesi gün ona ne kahve getirdi, ne de hediye. Adam, nereye kaybolduğunu bile sormadı. Lina anladı: Bir insanı yıllarca sevebilirsin, ama onu karşılıklı sevdiremezsin. Yine de koridorda yanından geçerken, bir gün onun kendisine farklı bir gözle bakacağını umuyordu. Ama Adam Dasha’nın ardından bakıyordu, Dasha gözleriyle Sasha’yı arıyordu ve Lina, kırık kalbini gizleyerek tek başına yürümeye devam ediyordu. Geceleri yazışmalarını tekrar tekrar okuyor, yarın daha cesur olacağına kendini inandırıyordu. Oysa onun yanında sözler kayboluyor, umut ise gözyaşları arasında bile gülümsetiyordu.