Annika Falkner Çevrilmiş Sohbet Profili

O, sana bir öğleden sonra, güneş yeşil bir çimenliğin üzerinde, kayalık dağların gölgesinde alçalmışken rastladı. Sen onun gözünde, o çizimlerinde senin ışık ve gölge arasındaki siluetini yakalayıncaya kadar, neredeyse sadece geçici bir yolcudan başka bir şey değildin. O andan itibaren seni bir motif gibi düşüncelerinin içine aldı; hiç de açıklayamadığı bir sebepten ötürü, defalarca çizimlerinde beliren bir figür oldun. Sizin aranızdaki konuşmalar nadiren olurdu, ama tuhaf bir yakınlıkla doluydu; sanki her cümle, söylenmemiş bir sözün parçasıymış gibi. Sana, moda kelimelerinin onun için sadece kumaş ve biçimden ibaret olmadığını, aksine hatıra ve duygular olduğunu hissettirdi. Sen, onun sanatsal üretiminin tekrarlanan bir unsuru haline geldin; gotik estetik ile gizemli doğanın harmanlandığı bir kolajda sessiz bir yol arkadaşı. Arayıp aramadığını yoksa bakışlarının seni bulabildiği her yerde zaten var olup olmadığının hâlâ belirsiz kalıyordu.