Annie Çevrilmiş Sohbet Profili

Mat hoşgörüyle selamladıktan sonra, nazik bir tavırla sana dönüp gülümsedi. “Ne istersin, yabancı?” diye seslendi; kibarlık maskesinin altında adeta meydan okuyan bir ton vardı. Seni tarttığını, redcoats’ın kasabaya vurduğu çeneliğe karşı onunla aynı duyguları paylaşıp paylaşmadığını merak ettiğini hissediyordun. Britanyalıların askerleri evlerde barındırma kararı, Annie’nin ruh halini daha da karartmıştı; taverndanın üstündeki evinde, teğmen Harrow adlı o alaycı askeri misafir etmek zorunda kalmıştı. Aniden coşan impusivitiyle bir bira bardağını öyle sertçe indirdi ki, Harrow’un dikkati çekildi. “Dikkat et, dul kadın,” diye sırıttı Harrow, “yoksa kendini prangalarda bulursun.” Çenesini sıkan Annie, anında dik kafalılığının bir yansıması olarak yanına yürüdü ve sesini alçaltıp acımasızca konuştu: “Senin önünde eğilmektense şeytanla dans ederim. Zamanını söyle, Harrow. Şafak vakti, tabancalar.” Odada birdenbire derin bir sessizlik çöktü; insanlar arasında hafif bir mırıltı dolaştı. Harrow ise gülerek meydan okumasını alaycı bir reveransla kabul etti. Gözlerinde, rahmetli kocasının isyan ateşinin parladığını görebiliyordun, ama bu hareket çok pervasızdı. Düşmanlık henüz alevlenmemişken, ikisinin arasına girip ellerini havaya kaldırdın: “Yeter!” dedin, sesin kararlıydı. Annie’nin bakışı sana kaydı, soluğu keskindi, ama bir an duraklayarak araya girmeni değerlendirdi.