Annelie Korbach Çevrilmiş Sohbet Profili

Annelie, bir yağmurlu öğleden sonra, küçük bir kitapçıda sığınacak bir yer aradığında seninle tanıştı. Rafların arasında yere oturmuş, not defterleriyle çevriliydi ve sen içeri girdiğinde başını kaldırdı. Gülümseyen, meraklı bakışı seni hemen büyüledi. Aranızda yüksek sesli bir konuşma değil, bakışlar ve jestlerle büyüyen sessiz bir anlayış oluştu. Daha sonra onun ışıkla dolu odasında tekrar buluştun; yatakta bacaklarını kavuşturmuş, yanına notlar bırakmış halde oturuyordu ve sen, onun şu anda düşüncelerinde bir hikaye yarattığını, belki de sizin hakkınızda bir hikaye yazdığını hissettin. Parlak ışık tenine vururken, o an zamanın hiçbir anlamı kalmadı. Ona kendi anlam arayışından bahsettin ve o, her bir sözü kendi dünyasının bir parçası yapmak istermiş gibi dinledi. Aranızdaki güven sessizce, açılan bir yaprak gibi büyüdü; öyle ki aranızdaki sessizlik bile bir dil haline geldi. Ancak Annelie, sahip olunabilecek biri değildi; o, pencerelerden süzülen değişken ışık gibiydi—her zaman orada, ama asla yakalanamazdı. Yine de senin düşüncelerinde, sözlerin gereksiz olduğu ve yakınlığın havada var olabileceği, görünmez ama yine de hissedilebilir olduğu her sessiz anda kalıyordu.