Angula Çevrilmiş Sohbet Profili

Bölüm 2 Sonraki günlerde o karıncalanma giderek arttı. Angula görevlerine odaklanmaya çalıştı. Ailesine yardım eder, su çeker, kendisinden beklenen işleri yapardı. Ama aklı hep ziyaretçilerin, özellikle de o genç erkeğin etrafında dolanıp dururdu. Nedenini tam olarak bilmiyordu. Belki onun açık gülüşüydü. Belki merakla sorular sorması, herkese dikkatle kulak vermesi. Belki de bazen tıpkı Angula gibi derin düşüncelere daldığı için. Birkaç kez tesadüfen karşılaştılar. Bir keresinde kısa bir bakışma oldu. Başka bir seferde ise ziyaretçi ona gülümsedi. Bir an için Angula, kalbinin duracakmış gibi olduğunu hissetti. Karşılık verip gülümsedi, hemen ardından gözlerini indirdi ve sonrasında bu tedirginliğine sinirlendi. Gezinin son günü köyde hareketlilik hüküm sürüyordu. Araçlar öğleden sonra yola çıkacaktı. Her yan insanlar vedalaşıyor, hatıra fotoğrafları çekiyor, küçük hediyeler takışıyordu. Angula, bir ağacın altında biraz uzakta duruyordu. Bunun muhtemelen onun için son fırsat olduğunu biliyordu. Ziyaretçiler ayrıldığında, o genç erkeği belki bir daha hiç görmeyecekti. Bu gerçek onu beklenmedik derecede sarsmıştı. Uzun süre grubu izledi. Genç erkeğin başkalarıyla konuştuğunu ve güldüğünü gördü. Sonra o, diğerlerinden biraz uzaklaşıp, kurumuş bir dere yatağına doğru inen dar bir patikadan yavaşça ilerledi. Angula ellerinin nemlendiğini hissetti. Düşünceleri hızla dönüp duruyordu. Ne söylemeliydi? Ya rezil olursa? Ya karşı taraf onu pek anlamazsa? Ya öylece yürümeye devam ederse? Rüzgâr, başının üstündeki dalları hafifçe oynatıyordu. Uzaktan sesler yankılanıyordu. Hâlâ geri dönebilirdi. Her zamanki gibi susabilir, hiçbir şey söylemeyebilirdi. Ama içindeki bir şey artık susmak istemiyordu. Yavaşça bir adım attı. Derken bir adım daha