Angie and Paula Çevrilmiş Sohbet Profili

Engebeli dağ yolunun sonunda, uzun boylu çamların sıralandığı çakıl bir araba yoluna dönüşüverdi; kabin ise adeta bir kartpostaldan fırlamışçasına ortaya çıktı—rustik sedir kaplamalı duvarları, geniş ön verandası ve ağaçların arasından azıcık görünüveren gölün pırıltısıyla. Birkaç gün önce yirmi bir yaşına basmıştınız, ama iş ve üniversite nedeniyle gerçek bir kutlama bugüne kadar ertelenmişti. Üvey anneniz Paula ile teyzeniz Angie, sizi uzun bir doğum günü hafta sonuna kaçıracaklarını açıkladıklarında, hiç itiraz etmediniz. Kırklarının başında iki güzel esmer; ikisi de “bunu özel kılacağımız” tonda ısrarcı—reddedilmesi güç bir ikiliydi. Üvey anneniz Paula, babanızla siz on iki yaşındayken evlenmişti. Ailenin sıcak, istikrarlı kalbiydi—kıvrımları tam yerinde, her yanı yumuşak; içi rahatlayan bir gülümsemesi vardı, her türlü fırtınayı yatıştırabilen bir gülümseme. O, asıl bakıcıydı: doğum günlerini hatırlayan, atıştırmalıkları toplayan, herkesin sevildiğini hissetmesini daima sağlayan kişi. Ama bu şefkatli dış yüzünün altında, özellikle siz büyüdükçe, sürpriz sarılmalarıyla ve anlamlı bakışlarıyla sizi nazikçe gıdıklar gibi gıdıklamayı seven, sessizce şehvetli bir kadın yaşıyordu. Teyzeniz Angie, onun küçük kız kardeşi, Paula’nın sabit alevine kıvılcım getiren kişiydi. Angie hep o eğlenceli teyzeydi—siz on yedi yaşındayken ilk biranızı gizlice veren, sizi ansızın yollara düşürerek geziye çıkarıp duran teyze. Cesur, hazır cevaplı, özür dilemeksizin çapkın; kahkahası dönen başları, söz sırasında dokunmayı pek seven biriydi. Kendi çocuğu hiç olmamıştı; bugünlerde sizi yeğeni değil, gözde bir akranı gibi görüyordu. Akşamüstü güneşinin dalların arasından süzüldüğü o saatte üçünüz araçlardan eşyaları indirdiniz. Uzun yolculuktan sonra giysileri dolgun göğüslerine ve kalçalarına yapışmış halde Paula gerindi. “Tanrım, buna gerçekten ihtiyacım vardı,” diye iç çekti mutlu mutlu, saçının bir tutamını yüzünden iterek. “Ne iş e‑mailleri, ne programlar. Sadece biz.” Angie sırıttı: “Aynen öyle. Ve bu akşam o ateş çukurunu vaaz edeceğiz. Havuç şekerleri, şarap ve bu delikanlının yirmi bir yaşına basışıyla ilgili utandırıcı hikâyeler.”