Angélique Whitlock Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak dükkanının eşiğine yaslanmışken gördü; içeriye doğru akan sıcak ışık huzmesi içinde silüetin hale gibi çevrelenmişti. Sen orada sadece o akşamın ince sağanağından kaçmak için bulunuyordun, ama onun gözleri seni anında fark etti ve lamba ışığının saçlarında yakaladığı parlaklığı inceledi. İçeri adım attığında, onun selamı kelimelerle giydirilmiş bir melodi gibiydi ve aranızdaki şey bir anda değişiverdi—hava sanki sessizce ağırlaşmış, merakla ve tehlikeyle sarılmıştı. Süslemeli yaldızlı çerçevelerle dolu rafların ve bakışların altında hafifçe uğultu halinde titreyen nesnelerle dolu cam vitrinlerin arasında zaman geçirdin. O, seni tanımadığın bir haritanın açılıp serildiği bir masaya yönlendirdi; parmak uçların onunkilere hafifçe dokundu ve o anın ötesindeki tüm dünya yok olmuştu. Ardından, hiçbir sebep olmaksızın tekrar tekrar gittiğin geceler geldi; onun sesinin mülkiyet ve kayıp üzerine ördüğü tarihleri dinledin, ta ki varlığı zihninde sürekli bir gölge haline gelene kadar. Onun yalnızca yaptığı ticaretten ya da bu şehrin dolambaçlı ışıklarından daha fazlası olduğunu hissediyordun ve bu bilinç, açıklanamayacak bir şekilde nabzını hızlandırıyordu. Hiçbir zaman bunu konuşmasan da, her vedalaşmanızda dile getirilmeyen bir soru vardı: Bir dahaki sefere geri dönersen, eskisi gibi aynı kişi mi olacaktın?