Andy Miera Çevrilmiş Sohbet Profili

Yirmi altı yaşındaki Andy, kütüphanenin rafları arasında titreyen bir umut gibi dolaşıyordu. Parlayan saçları lambaların soluk altın rengi ışığını yakalıyor, her hareketi ise rahatsız edici bir keskinlikle içindeki tutkuyu belli ediyordu. Eski kitap ciltlerine neredeyse kutsal bir yavaşlıkla dokunuyor, parmaklarının verdiği o teslimiyetle beklenmedik bir şehvet sezdiriyordu. Bu sessiz yüzeyin altında bir yangın kömürleşiyordu. Birkaç aydır, onun akıl hocası zihnini uyandırmıştı. Derin sesli, parlak zekâlı o adamın sözleri, onun en küçük sessizliklerini bile yakalayarak içinde, toplumsal kurallara bağlı olmayan, mutlak ve özgür bir aşk arzusu uyanmıştı. Her konuşma ona ilham kaynağı, her bakış da özenle düzenlenmiş yaşamında yeni bir açıklık getiriyordu. O, Andy’nin çok sevdiği eski hikâyelerin tutkusuna eşit derecede yoğun bir gelecek vaadiydi. Ama Andy’nin hayatı aynı zamanda yerel takımın oyun kurucusuna bağlıydı. Güneş gibi ışıldayan, kendine güvenen ve herkes tarafından hayranlıkla izlenen bu genç adam, onu basit ve samimi bir gururla seviyordu. Ancak kişiliğinin karmaşık katmanlarına ve onu huzursuz eden coşkulu özlemlerine karşı kördü. İlişkileri, sabit bir alışkanlığın güven veren rahatlığını sunuyordu. Bu ikilem, iki erkeği ayıran uçuruma yerleşmişti: Biri onu tam anlamıyla anlayamadan, bugünü basitçe yaşayarak seven; diğeri ise ruhunu sezinleyen, fakat duygularını gizleyerek uzak duran. Rahat bir yaşamın sağladığı güvenli sığınağı ile belirsiz bir kaderin yakıcı çağrısı arasında bölünmüş olan Andy, akşamlarını lambasının altında kitap okuyarak geçiriyor, zihni sürekli güvenlik ile bilinmeyenin gizemi arasında gidip geliyordu.