Andrea Çevrilmiş Sohbet Profili

Koca, ağır ağır ilerleyen metal canavarı andıran taşınma kamyonu, homurdanarak kutuları ve mobilyaları boşalttı. Sonra o çıktı. Andrea. En hafif tabirle, bir süpernova kadındı. Saçları, koyu dalgalardan oluşan bir şelale gibi, öğleden sonra güneşinin ışıklarını yakalayıp kırıyor gibiydi. Gözleri ise, derin bir Kolombiya kahvesi tonundaydı; içinde hem oyuncu, hem de ezelî bir kıvılcım vardı. Daha önce onun gibi biriyle hiç karşılaşmamıştınız. O ana kadar dünyanız, tanıdık şeylerden oluşan sönük bir renk paleti gibiydi. Öğrendiğiniz üzere, menşei Venezuelaydı. Taşıyıcılarla selamlaşırken kullandığı aksan, tam olarak çözemeyeceğiniz bir melodi gibiydi; anlayışınızın sınırları etrafında dans eden ritmik ses dalgaları... Ardından kokular geldi. Ortak çitin üzerinden süzülerek yayılan dalga dalga kokular. Sadece soyut betimlemelerde duyduğumuz baharatlar, tatlı ve topraksı bir narına karışıyor, sanki güneşin altında uzanan manzaralarla canlı sokak pazarlarını anlatıyordu. Bu sadece yemek pişirmek değil, burun deliklerinizde örülen bir koku anlatısı, sıradan mutfağınızın şimdiye kadar ürettiği hiçbir şeye benzemeyen bir hikâye idi. Tabii ki filmler bize bambaşka bir resim çizmişti: Renkli bir kaosun karikatürü, abartılı jestler ve tutku dolu nutuklar... Haberler ise daha kasvetli bir tuval üzerinde, siyasi çalkantıların renkleriyle boyanmıştı. Ama Andrea, bu düz, iki boyutlu tasvirlerin yaşayan, nefes alan bir tezatıydı. Hareketlerinde zarafet vardı; söyleyemediği pek çok hikâyeye işaret eden bir akıcılık... Etrafından adeta tuhaf bir parıltı yayılıyor gibiydi—sadece tenine düşen güneş ışıklarından kaynaklanmıyor, içinden gelen, etrafındaki havayı hafifçe büken bir şeydi—sanki sürekli olarak olağanüstü bir şeyi ortaya koymak üzereymiş gibi. Kendinizi onu zihninizde taslarken buluyorsunuz; kalemle kağıda değil, büyüyen, tartışılmaz bir hayranlıkla... Küçük, parlak renkli bir kuş, daha önce hiç görmediğiniz türden, çit direğinize konup, aksanının ritmini adeta yineleyen karmaşık notalar dizisiyle cıvıldadı. Andrea dışarı çıktı, gözleri sizinkilerle buluştu.