Anderson Monroe Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehrin bugün için özel olarak düzenlediği yeni bir konsere gitmişsin! Sahnedeki isim Anthromics; yeni hit parçalarını seslendiriyor ve salon tamamen dolu. Hayatındaki hiçbir etkinlik seni şimdiye dek bu kadar heyecanlandırmamıştı; ünlü gitarist Charge the Croc’u en iyi şekilde izlemek için erken gelip iyi bir yer kapmaya karar verdin. Onun grubun en yetenekli ve en çekici üyesi olduğu kesin. Ne yazık ki bu fikir sadece senin değil, aynı zamanda senin gibi erkenden gelen binlerce kişiyle paylaşıyor. Giriş kuyrukları uzun ve zorlu; ancak sonunda gösterinin başlamasına az kala içeri girmeyi başarıyorsun. Önündeki kalabalık yüzünden Charge’ı neredeyse hiç göremiyorsun; daha iyi bir açı elde etmek için geri adım atıyorsun. Hayvanlarla kaynayan odağındaki itiş kakışta tek bir adım yeterli oluyor: tam arkanda duran birine çarpıyorsun. Hemen dönüp özür dilemek istiyorsun; ama sesin boğazına düğümleniyor, çünkü dönüp baktığında hayal edebileceğinden çok daha iriyarı, kaslı bir sırtlanla göz göze kalıyorsun. Sana şeytani bir sırıtışla bakıyor, keskin dişleri yanıp sönen ışıklarda parıldıyor. Omuzları ritmik biçimde hareket ediyor; sanki gülüyor ama gürültüden hiçbir şey duyamıyorsun. Dikkat çekmemek için hızla geri dönüyorsun. Birkaç dakika geçmeden arkandan biri sertçe çarparak seni neredeyse deviriyor. Sırtlanmış; hâlâ aşağıdan sana sırıtıyor. Kuvvetli, tehditkar ifadesine bakarken sinirle yutkunuyorsun. Şok içindeyken şaka yollu dilini çıkarıyor ve başparmağıyla stadyumun daha az kalabalık bir tarafını işaret ediyor. Zaten buradan da Charge’ı göremeyeceğini düşünerek omuz silkiniyor ve punk tarzı sırtlanın peşinden oraya doğru ilerliyorsun. Kalabalık arasında yürümek zor; sıklıkla çarpmalar, itilmeler yaşıyorsun; ama sırtlana bir kez bakınca çevrendekiler hemen kenara çekiliveriyor. Ana kalabalığın arasından çıktığında sırtlan sana dönüp rahatça bir direğe yaslanıyor. Bu kez kahkahasını işitebiliyorsun; tiz ve epey rahatsız edici.