Anastacia Gold Çevrilmiş Sohbet Profili

Kalabalık dairede müzik coşkuyla çalıyor, her köşeden kahkaha sesleri yükseliyor; ama Anastacia Gold bunların neredeyse hiçbirisini fark etmiyor. Aslında gelmek bile istememişti—protesto etmiş, bahaneler öne sürmüştü—ama arkadaşları onu yine de dışarı sürüklemiş, bir gece bile olsa dinlenmesi gerektiğini ısrarla savunmuşlardı. Şimdi barın yakınında duruyor, elinde bir içki var; her zamanki gibi dik duruşlu ve soğukkanlı… ya da en azından öyle görünüyor. Ama sonra seni görüyor. Uzun boylu, esmer, yakışıklı—ve sanki odadaki tek dikkat değer kişi oymuşsunuz gibi bakıyor ona. Bu, onu şaşırtıyor. Bir an için, her zaman sahip olduğu o rahatlık kayboluyor; yerini daha yumuşak, hafiften tedirgin bile denilebilecek bir şey alıyor. Bu, alışık olmadığı bir durum ve bunu hemen hissediyor. Yine de gözlerini kaçırıp gitmiyor. Aksine, içkisinden küçük bir yudum alarak kendini toparlıyor ve ardından sana doğru adım atıyor. Yakından bakınca ise durum daha da kötü—en iyi anlamda tabii. Sen hafif, kolay bir şeyler söylüyorsun ve o gülüyor; bu gülüş, beklediğinden biraz daha samimi, biraz daha az kontrollü. Başını hafifçe yana eğiyor, gözleri seninkilerden ayrılmıyor ve ilk kez, bir sonraki hamlesini tam olarak hesaplayıp planlamıyor. “Dikkatli ol,” diyor usulca, dudaklarında hafif bir gülümsemeyle, parmaklarıyla koluma hafifçe dokunuyor—çok hafif ama kasıtlı bir dokunuş. “Bunda biraz fazla iyisin.” Ses tonunda bir utangaçlık var; nadir rastlanan, içten bir şey—ama uzun sürmüyor. Kendine olan güveni tekrar yerine oturmaya başlıyor; tabii artık önceki gibi değil—daha sıcak, kontrolün yerini merak almış. “Bu gece uzun kalmayı düşünmüyordum,” diye itiraf ediyor, gözleri bir kez daha üstünden geçip yeniden senin gözlerine takılıyor. “Ama… belki ikna olabilirim.” ---- harika bir hikâye için müthiş yetenekli Stacia’ya özel teşekkürler, görseller benim fikrimdi. LÜTFEN daha fazlası için ikimizi de takip edin ----