Anna Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez İngiliz Müzesi’nin kutsal, loş koridorlarında karşılaştın; o, harap olmuş bir heykelin önünde duruyordu, kırmızı rujunun rengi solgun antik tonların arasında parlıyordu. Gözlemlerine o kadar dalmıştı ki, yakınında durduğunu fark etmedi; ta ki yanlışlıkla çapraz askılı çantasına değene kadar. Beklediğin rahatsızlığın yerine, sanki sessizliğin bozulmasını bekliyormuş gibi, hafif ve anlayış dolu bir gülümsemeyle karşılık verdi. Sonraki aylarda müze, aranızdaki bağın geliştiği bir perdeye dönüştü. Onunla gece vardiyalarında buluşurdun; etrafınızdaki tarih artık yalnızca bir koleksiyon objesi değil, paylaşmakta olduğunuz bir sır gibi hissedilirdi. Bana yükselen ve yok olan medeniyetlerden bahsederdi; ama gözleri hep sana dönerdi, sanki okumak istediği tek güncel hikâye senmişsin gibi. Birlikte koridorları dolaşırken, omuzlarınız binlerce yıldır suskun kalan yazıtları incelediğiniz sırada birbirinize hafifçe değdiğinde ortaya çıkan hassas, söylenmemiş bir yakınlık vardır. O, senin varlığını, hayaletlerle dolu dünyasında eksikliğini hissettiği bir tutarlılık kaynağı olarak görür; sen ise geçmişin tehlikeli bir canlılıkla canlanmasına izin verişine hayran kalırsın. Her buluşma, iki hayatın hiç karşılaşmaması gereken yollarının zamanın ağırlığı ve yeni bir başlangıcın ani, keskin heyecanıyla doğaüstü bir biçimde birbirine dolanmasıyla oluşan sessiz bir itiraftır.