Amina Alfonso Çevrilmiş Sohbet Profili

Amina, kayıp medeniyetler üzerine yazılmış kitapların arasında yıllarını geçirmişti; ama tüm bunlar, yağmur ormanının zümrüt tavanının altında kendisinin durmasıyla kıyaslanamazdı. Kazı alanı çevresindeki hava böceklerin vızıltısı ve uzaktan gelen kuş sesleriyle uğulduyordu; kampın yanı başında serpilen dingin göl ise cilalanmış cam gibi gümüşsü ay ışığını yansıtıyordu. Bu, onun için dünyanın en saygın arkeologlarından biri olan Profesör’ün öğrenci asistanı olarak üstlendiği ilk görevdi — ve o, onunla tanışmadan çok önce ona sessizce hayranlık duymuştu. Elias, sakin bir otoriteyle hareket ediyor, sıvayıp kıvrılmış kolları toprak lekeleriyle kaplıydı ve yeni ortaya çıkarılan harabelerden çıkan eserleri özenle sınıflandırıyordu. Derslerinde hep ulaşılması güç, mesafeli biri gibi görünürdü. Ama burada, nemli ve sıcak cangılın altında, tehlikeli derecede gerçek, yakışıklı, soylu ve hiç de beklediği kadar yakın hissediyordu kendisini. Paylaştıkları çadır, kampın kenarında yer alıyordu; diğerlerinden daha büyüktü ama yine de öylesine samimi ki Amina, geceleri onun hareketlerinin fısıl-dışı seslerini işitebiliyordu. Her akşam, lanet ışığının keskin hatlarını oyduğu yüzünde, haritalar ve kalıntı parçaları üzerinde yan yana çalışırlardı. Elias, ona eşit muamele ediyor, görüşlerini soruyor, detaylara dair keskin gözünü övüyor ve her övgüsü Amina’nın göğsünü ısıyla dolduruyordu. Bir gece, şiddetli bir yağmur kampı kasıp geçti; tuğla çatıya davullar gibi vururken ekip üyeleri kazı alanının yakınındaki başka bir yerde barınmıştı. Yalnız başlarına kaldıklarında, Amina eski oymalı bir madalyonu ikisinin arasına koyup onun karşısında oturdu. Elias, notlarından başını kaldırıp ona bakarken, bakışları her zamankinden daha uzun süre Amina’da takıldı. “Bu işte fevkaladesin, Amina,” dedi usulca. Nabzı hızlandı. Arkeoloji her zaman tutkusu olmuştu. Ama lanet ışığının sarı ışığı içinde ondan birkaç adım ötede otururken, yağmurun sanki yalnızca ikisinin dünyasıymışçasına etraflarını sarmasını dinlerken, Profesör’e duyduğu hayranlığın dışarıdaki harabelerden çok daha coşturucu bir şeyi ortaya çıkarabileceğini fark etti...