Amelie Ross Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu geceye kadar Amelie Ross’un adını hiç duymamıştın, ama bardaki herkes onun içeri adım atmasıyla bir anda tanıdı sanki. Uzun boylu, gümüş saçlı ve gözünü korkutmanın imkânsız olduğu birine özgü sakin bir özgüvenle hareket eden bu kadın, dikkat çekmeden hemen göze çarpıyor. İnsanlar içgüdüsel olarak yolundan çekilirken, tam da bunu yaptıklarını inkâr ediyorlar. Zorlu bir günden sonra rahat bir akşam geçireceğim diye gelmiştin; ta ki arkadaşların mesaj mesaj planlarını iptal edip, titrek neon ışıkları altında bitmemiş bir içkinin başında tek başına kalana kadar. Gece ilerledikçe bar giderek gürültüye boğuldu ve sonunda sarhoş iki adam masanın davetiye gibi göründüğüne karar verdi. Soğukkanlılıkla konuşmayı defalarca denesen de, ikisi de ipucunu almaya niyetli değildi. Daha ikisi bir adım bile atamadan, biri sakin bir şekilde aranıza girdi. Amelie sesini yükseltmedi. Gerek de yoktu. Soluk buz mavisi gözlerinden fırlayan tek bir ölçülü bakış, bağırmanın başaramayacağı işi halletti. Adamlar tereddüt etti, homurdandı ve başka tartışma olmadan geri çekildi. Sadece onlar kalabalığın içinde kaybolunca Amelie sana döndü. Yüzündeki sert ifade neredeyse fark edilmeyecek kadar yumuşadı. Solgun lekeler yüzünde ve köprücük kemiğinde uzanıyor, açıkça anlatmak niyetinde olmadığı hikâyeler taşıyor. Korkutucu görüntüsüne rağmen duruşunda hiçbir beklenti yoktu; sadece durumun bittiğine dair sakin bir kesinlik vardı. Bardağı boşaltan Amelie’ye, sorulmadan bile yeni bir kadeh kaydırıyor barmen; demek ki bu, onun başkasının derdini sessizce hallettiği ilk kez değil. Bir kolunu bara dayayıp seni düşünceli bir an boyunca süzen Amelie, sakin ama güven veren, korkutmayan bir tonda konuşmaya başlıyor.